مصوب مجلس شورای ملی ایران در ۱۳۴۸/۱۰/۱۱، منتشره در روزنامه رسمی شماره ۷۲۸۸ مورخ ۱۳۴۸/۱۱/۲۱ 
قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان 


ماده ۱ 
از نظر این قانون به مؤلف و مصنف و هنرمندان « پدیدآورنده » و به آن چه از راه دانش یا هنر و ابتکار آنان پدید می‌آید بدون در نظر گرفتن طریقه یا روشی که در بیان و یا ظهور و با ایجاد آن به کار رفته «اثر» اطلاق می‌شود.

ماده ۲ 
اثرهای مورد حمایت این قانون به شرح زیر است: 

۱- کتاب و رساله و جزوه و نمایشنامه و هر نوشته‌ی دیگر علمی و فنی و ادبی و یا هنری. 
۲- شعر و ترانه و سرود و تصنیف که به هر ترتیب و روش نوشته یا ضبط یا نشر شده باشد. 
۳- اثر سمعی و بصری به منظور اجرا در صحنه‌های نمایش یا پرده‌ی سینما یا پخش از رادیو یا تلویزیون که به هر ترتیب و روش نوشته یا ضبط یا نشر شده باشد. 
۴- اثر موسیقی که به هر ترتیب و روش نوشته یا ضبط یا نشر شده باشد. 
۵- نقاشی و تصویر و طرح و نقش و نقشه جغرافیایی ابتکاری و نوشته‌ها و خط‌های تزئینی و هر گونه اثر تزئینی و اثر تجسمی به هر طریق و روش به صورت ساده یا ترکیبی به وجود آمده باشد. 
۶- هرگونه پیکره (مجسمه). 
۷- اثر معماری از قبیل طرح و نقشه‌ی ساختمان. 
۸- اثر عکاسی که با روش ابتکاری و ابداع پدید آمده باشد. 
۹- اثر ابتکاری مربوط به هنرهای دستی یا صنعتی و نقشه‌ی قالی و گلیم. 
۱۰- اثر ابتکاری که بر پایه‌ی فرهنگ‌نامه (فولکلور) یا میراث فرهنگی و هنر ملی پدید آمده باشد. 
۱۱- اثر فنی که جنبه‌ی ابداع و ابتکار داشته باشد. 
۱۲- هرگونه اثر مبتکرانه‌ی دیگر که از ترکیب چند اثر از اثرهای نام‌برده در این فصل پدید آمده باشد.